“Şimdi zamanı değil” diye tekrarlayıp durdu aklımın köşesinde bir kadın senelerdir. İnandım ona, itaat etmek doğru yolumdu… Anlamadım, inandım… Açıklama bekleyenlere zırva cümleler döktüm, sayfalarca belki… “Şimdi zamanı değil” diye tekrar ettim, ve farkında olarak yıprattım sözcükleri… Yıprattığım sözcüklerden yeni cümleler kuruyorum şimdi… Geleceğin bilinmezliğine inat. Beni tanımadan anlamak için yaratılmış biri…
Sen O’sun….
Her şeyi yıkıp yeni cümleler kurmak niyetinde değilim, var olan sözcüklerimle, tüm yaşanmışlıklarımla kurduğum büyümeye hevesli cümlelerimle varlığının kapısındayım… Duymadan açacaksın kapıyı biliyorum….
Ön sezilerimle sorduğum sorular beni korkutmuyor, aksine cesaretlendiriyor. Hissiyatım aklıma isyan ederek kendi yolunu çiziyor ve beni kendine köle ediyor. Anlamadan inanmanın nasıl bir şey olduğunu anlayamıyor sadece hissediyorum………..
Hissettiklerim en dostum denen insanları bile aklına havale ediyor… Demek ki, zaman tam anlamıyla susma zamanı… Ben gene susuyorum, tüm çığlıklarımla…. Beni duyacak olana duyurmak derdim, kulaklarını devre dışı bırakıp…
Bana kuracak binlerce cümlesi VAR biliyorum… Cesareti olmadığından değil… Korkmaktan… Tamamen silmenin ağırlığından… Bir şans daha vermenin cüretsiz asaletinden… Tüm tanımlamaları yerle bir eden bir ifade… Evet!... Yaşıyorum ve hayatım bana bu şansı,
O’nu hissetme şansını verdi….
Susmalarımın en aklı başında olanını sunsam da sana, bilmelisin belki biliyorsun… Gözlerimizi susturamadığımız bir gerçek, ama dinlemeyi ne kadar biliyoruz?... Hiç sorgulamıyoruz… İnançlarımızla ne kadar ilerlediğimiz sırat köprüsünde çıkmayacak karşımıza, yürüyoruz… Saçlarımıza aklar düşüyor, beklemeyi ibadetimiz sayıyoruz… Yaşlandıkça inancımız artıyor, tanımadığımız birbirimize kul-köle oluyoruz…
Şimdi tam zamanı… Biliyorum… Sen bilmiyorsun, belki de korkudan titriyorsun… Ben güvercinlere yem atıyorum, sen izliyorsun… İnanıyor ama bekliyorsun…
Zaman sana ismimi fısıldıyor, Adımı duyuyorsun… Ben sana önceden geldim, bilmiyor, hissediyorsun…
“Şimdi tam zamanı” deyip susuyorum O’na… Anlayacağı zamanı beklemek benim cesaretim… Biliyorum!... Biliyoruz?
İsmimi çığırıyor… BEKLİYORUM!...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder